Reisverslagen

Klik op de juiste regel om het verslag van uw keuze te openen. Als u nogmaals op de regel klikt zal het betreffende verslag weer sluiten.

Verslag RoemeniŽ reis: april 2019

Op donderdag 4 april 2019 zijn Gerda Berends, Inge Schoeman en Betsie Jansen vanaf het vliegveld van Dortmund vertrokken naar Targu Mures om namens de S.O.R. zoveel mogelijk gezinnen te bezoeken. Op dit moment worden er 43 gezinnen in en om Targu Mures ondersteund met een jaarlijkse donatie van Ä 360,-- door mensen in Nederland. Dat gebeurt door gezinnen, maar ook door hele families, vriendengroepen, een buurtvereniging en een straat.
Het is gelukt om 33 adressen te bezoeken. Een aantal van de resterende families wordt bezocht door Szofie Nagy, ťťn van de contactadressen van het eerste uur.

Na het overlijden van Henk was dit in zijn voetsporen een bijzondere reis om de stichting die door hem is opgericht en waar zijn hart lag, voort te zetten. In al die jaren dat Henk naar RoemeniŽ is geweest, wist hij feilloos alle adressen te vinden, zelfs in de kleinste dorpjes aan de verste zandpaden. Henk was met zijn ontwapenende gedrag overal meer dan welkom en de gezinnen gaan hem ook zeker missen. Met name gezinnen met kinderen, waar hij ook altijd grapjes mee maakte.

Barrabas Joszef, die Henk al jaren kent had zich met heel zijn hart bereid verklaard om met ons rond te rijden naar de verschillende adressen en had daarvoor een week vakantie opgenomen. Hij werkt als een soort van manusje van alles in het verzorgingshuis, dat spontaan het busje van het verzorgingshuis ter beschikking heeft gesteld.

Met Joszef en Szofia, zijn echtgenote, hebben wij een lijst gemaakt in welke volgorde wij de gezinnen gingen bezoeken. Die naar goed Roemeens gebruik net zo makkelijk onderweg weer kon worden veranderd. Zij zijn volledig op de hoogte van de omstandigheden van de gezinnen en konden ons daarom bijvoorbeeld ook vertellen hoe goed het met sommige gezinnen gaat, zodat er geen ondersteuning meer nodig is.
Maar Joszef en Szofia hadden ook direct daarvoor in de plaats wel weer gezinnen, die heel arm zijn en die de ondersteuning meer dan nodig hebben. Omdat er gehandicapte kinderen zijn of omdat de man of de vrouw geen werk heeft.
In overleg met hen hebben wij heel kritisch gekeken naar de situatie in de verschillende families. Heel veel huisjes op het platte land zijn niet in het bezit van stromend water, gas of elektriciteit. Licht komt van een petroleumlamp. Een goede waterput is vaak wel aanwezig. Mensen die op het platteland wonen zijn meestal wel in het voordeel, omdat er dan een stukje grond is waar men iets op kan verbouwen, waar een koe kan grazen of men een varken kan houden. Wij bezochten ook een gezin, dat een paard heeft gekocht van het geld en daarmee op het land werkt. En wij kwamen bij een familie, die bezig was het huis op te knappen, wat je ook goed kon zien.
Wij gaan mee in het gedachtegoed van Henk: ďondersteuning als er kinderen zijn met als voorwaarde, dat de gezinnen zelf ook hun best moeten doenĒ.

Bij het bezoek aan de diverse families nemen wij sinds jaar en dag een boodschappenpakket mee. Dit jaar konden wij een groot deel van de boodschappen bekostigen van de gift van de Warme Maaltijdvoorziening, het Akkerfonds en uit ďlosse giftenĒ, die mensen rond Kerst overmaken. Het is altijd een mooie ďbinnenkomerĒ. Het zijn boodschappen, die lang houdbaar zijn en ook kostbaar voor de families die wij bezoeken. Joszef bijvoorbeeld heeft een maandinkomen van Ä 400,--, terwijl de benzine even duur is als hier en de boodschappen ook.

Veel gezinnen, die wij hebben bezocht leven in bedroevende omstandigheden. Kinderen zijn bij voorbaat kansloos.
Zo bezochten wij een gezin met een moeder van 33 jaar, die vanaf haar 18e jaar ondertussen 6 kinderen heeft gekregen. De man werkt wel, maar in Hongarije en komt bijna nooit thuis. Het huis wordt niet verschoond, de kinderen worden niet verzorgd, zij kookt niet, maar drinkt en rookt. Uit huis plaatsing is in RoemeniŽ heel moeilijk, want de invloed van de ouders is hier nog steeds heel groot. Echter instanties proberen het wel voor elkaar te krijgen. Iedereen kan zich voorstellen, dat het geld hier niet wordt achtergelaten, maar dat Joszef en Szofia op gezette tijden langs komen om te kijken wat er nodig is. En meestal zijn dat dan boodschappen.
Het kan ook anders, want bij een weduwe van 74 jaar met een dochter met het syndroom van Down was het heel netjes. Hier kon je zien, dat arm zijn niet meteen betekent dat het er dan ook maar vuil en haveloos uit moet zien.

RoemeniŽ kent wel een ziektekostenverzekering, maar heel veel ziektekosten en medicijnen zijn niet gedekt en moeten zelf worden betaald. Wie werkt is automatisch verzekerd voor ziektekosten, de premie wordt betaald van het salaris. Echter wie niet werkt moet de premie zelf betalen of is niet verzekerd. Daarom is het fijn, dat in voorkomende gevallen, medicijnen kunnen worden bekostigd van het gekregen geld van de S.O.R.

Een bijzondere bestemming was de plaats Dealu. Het dorp waar het allemaal begon. Hier woont de eerste familie, die door Henk en Gerda werd ondersteund. Dit mondde later dus uit in de S.O.R. Dealu is een voorbeeld van hoe het ook kan in een dorp in RoemeniŽ. De burgemeester van dit dorp heeft in de loop der jaren steeds weer Europese subsidies in de wacht gesleept met als gevolg, dat heel veel wegen verhard zijn en dat er gas is aangelegd naar de huizen.
Het was nog een hele trip, want de afstand vanaf Tirgu Mures is 95 km heen en dus ook 95 km terug.

Tijdens deze reis hebben wij de ondersteuning van een aantal gezinnen gestopt. De sponsoren, die dit betreft zijn op de hoogte gesteld. Wel zijn we gestart met 3 nieuwe families, omdat die via Joszef op ons pad kwamen en voor wie ondersteuning heel erg nodig is.

Tijdens deze reis is nog maar weer eens duidelijk geworden, hoe belangrijk het is steeds de gezinnen te bezoeken en te controleren, omdat de situaties binnen 1 jaar heel erg kunnen veranderen. Ten goede, maar ook ten kwade.

In de geest van Henk en met zijn liefde voor mensen hebben wij deze reis gemaakt, zodat het voortbestaan van zijn Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ de komende jaren gewaarborgd zal blijven.

Verslag RoemeniŽ reis: oktober 2017

Op donderdag 19 oktober 12.00 u. vertrokken Henk Berends, Roelf Bakhuis en Max Bakhuis voor een reis van 10 dagen naar RoemeniŽ om in de wijde regio rondom Tirgu Mures ongeveer 30 gezinnen te bezoeken.
Zoals misschien bekend staat S.O.R. bekend om de bijzondere vorm van hulp die zij verleent aan individuele gezinnen. Gezinnen die deze hulp keihard nodig hebben.

Na een reis met veel oponthoud door wegwerkzaamheden en vrachtverkeer komen donderdag 19 oktober rond 20.45 aan in Passau. Hier overnachten we bij het ons bekende adres. De kamers zijn goed en eten prima en het duurt dan ook niet lang of we besluiten om te gaan slapen. De volgende dag, vrijdag 20 oktober wacht ons nog een lange reisdag naar Tirgu Mures. Een reis van ongeveer 1300 km.
Op vrijdag 20 oktober vertrekken om 7.30 u.
De reis door Oostenrijk, Hongarije en tenslotte door RoemeniŽ verloopt zonder veel oponthoud. Als we de grens met RoemeniŽ passeren, reageert de douane vriendelijk en we kunnen zonder veel tijd te verliezen doorrijden. Er wordt niet meer gecontroleerd. Het valt op hoeveel er de laatste jaren verbeterd is in RoemeniŽ vergeleken met 6 ŗ 7 jaar geleden. De wegen zijn prima en bij de grens is er geen oponthoud meer. Vooral de laatste 60 km rijden we door de dorpen in de omgeving van Tirgu Mures. Langs de wegen is het algemene beeld netjes, vergeleken met enkele jaren geleden.
Het valt op dat er relatief veel autohandelaren en autosloperijen zijn. Over het algemeen is ook de riolering beter geregeld. Soms nog open en bovengronds maar ook vaak ondergronds en afgewerkt.
De hele reis wisselen we van chauffeur zodat de chauffeur steeds Ďfrisí van geest blijft en zo arriveren we rond 21.30 u. in Tirgu Mures.
Tirgu Mures is een stad met ongeveer 130.000 inwoners en ook hier valt op hoe het stadsbeeld is veranderd. De mensen zijn eigentijds gekleed en je vindt er de winkels die ook in Nederland te vinden zijn.
Je zou je, als je bovenstaande leest, af kunnen vragen waarom de hulp dan toch noodzakelijk is en blijft.
Het antwoord is niet zo moeilijk, het stadsbeeld van Tirgu Mures geeft een vertekend beeld want in een wijde regio rondom Tirgu Mures liggen talloze dorpjes met gezinnen die zonder de hulp van Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ geen kans zouden krijgen hun kinderen elke dag van eten te kunnen voorzien, de kleding te geven die ze nodig hebben en het onderwijs te laten volgen om later een baan te kunnen vinden waarbij ze kunnen voorzien in hun eigen onderhoud en wellicht ook in dat van hun ouders.

Dit blijkt ook uit de gesprekken die we hebben gevoerd met de belangrijke contactpersonen van S.O.R. als Sophie, Ilona, Barabas Jozef , Denes ElŲd en Katinka( predikanten echtpaar) in Tirgu Mures en Peroska (vrouw van de burgemeester) in Dealu. De Stichting Ondersteuningproject Roemenie beschikt met deze mensen al vele jaren een heel goed en betrouwbaar netwerk van mensen die in een brede regio rondom TM op de hoogte zijn van gezinnen die deze individuele hulp nodig hebben.

Zaterdag 21 okt We beginnen de dag met het doen van boodschappen in Kaufland voor de boodschappenpakketten. Dit is trouwens het dagelijks terugkerend patroon.
Voordat we op pad gaan doen we de boodschappen voor de gezinnen die we die dag bezoeken. De pakketten bestaan uit een tas met 4 liter olie, 4 kilo meel, 2 grote pakken bonen en 5 braadboter. In de andere tas zit: 4 kilo suiker 4 grote pakken rijst, 3 pakken macaroni 2 kuipen margarine en 8 kilo zeeppoeder. Elke dag we naar een kassa met een mevrouw die ons van verre al staat te wenken. Het is onze vaste kassiŤre en als we wat vergeten zijn dan roept ze ons naar voren om voor dat ene artikel niet lang in de rij te hoeven staan.

We bezoeken Barabas Jozef in Tirgu Mures.
Hij is zeer belangrijk iemand voor Ilona die directeur is van een opvanghuis voor oudere mensen die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. In dit opvanghuis is ook een gedeelte bestemd voor kinderen die alleen zijn komen te staan.
Barabas Jozef doet veel voor Ilona en voor S.O.R., bezoekt families die ondersteund worden, zorgt ook voor het maandelijks brengen van een boodschappen pakket voor gezinnen die dit niet zelf kunnen organiseren en hij doet allerlei klussen

Daarna gaan we op weg naar ons eerste gezin. Als we aankomen valt het op dat het er allemaal opgeruimder uitziet en dat ook het huis intern is verbouwd. Het blijkt dat de oudste zoon een half jaar in Engeland heeft gewerkt. Het verdiende geld heeft hij aan zijn ouders gegeven om het huis uit te breiden met een extra ruimte voorzien van een mooie tegelvloer.

Het tweede gezin is het gezin van Roelf. Dit bestaat uit een wat oudere vader, een gehandicapte moeder en 2 jonge dochters. We brengen de boodschappen, de kleding en het geld dat de ondersteuners in Nederland betaald hebben. We worden super enthousiast ontvangen. De ouders zijn ontzetten trots op de meisjes. Ze doen het goed op school en wij moeten heel veel fotoís bekijken. De ouders en kinderen zijn dolblij met de gebrachte spullen en de kinderen willen gelijk de dozen uitpakken. Nadat we de flat hebben verlaten kunnen we buiten de enthousiaste kinderen nog horen joelen

We bezoeken die dag nog 3 andere gezinnen met allemaal een zelfde beeld. Vaak zijn de moeders alleen met de kinderen achtergebleven nadat vader uit beeld is door verlating, overlijden maar ook door verslaving aan alcohol.
Eťn van die gezinnen bestaat uit een alleenstaande moeder, een zoon van ongeveer 12 jaar een oma die overdag thuis is als de moeder werkt en een opa die in een rolstoel zit.
De zoon is echt de oogappel van dit gezin. Ziet er keurig uit en is ontzettend lief voor zijn moeder en oma. Hij doet goed zijn best op school en voor zijn studie en huiswerk heeft hij in vorige reis een ipad gekregen. Het blijkt dat de ipad stuk is. Na kort overleg besluiten we de een meegebrachte computer aan hem te geven en de jongen weet niet hoe hij moet reageren. De kansen voor hem om succesvol te kunnen studeren zijn in ťťn klap weer aanwezig.

Zondag 22 okt
We gingen naar de kerk in TM. Een van de gezinnen kwam naar de kerk en de dochter kwam speciaal mee om de jas te laten zien die zij de vorige dag had gekregen en ons daarvoor te bedanken.

Vervolgens gaan we weer gezinnen bezoeken, eerst naar het gezin van Max. Ook daar zien we de vooruitgang. Het gezin heeft 8 kinderen en de oudste dochter is niet thuis. Zij studeert psychologie in Cluj.
Het is duidelijk dat dit gezin heel blij is met de kleding die we brengen.
Daarnaast kunnen we het gezin verrassen met een laptop, zodat ook thuis gewerkt kan worden aan het huiswerk van de nog thuiswonende dochters.
Als laatste van die dag bezoeken we een gezin met een moeder en vader en 5 kinderen . Moeder zit in rolstoel omdat zij een tijd geleden een hersenbloeding heeft gehad. Het is aandoenlijk om te zien hoe de vader druk is geweest met aanleggen van verharding om het huis.

Maandag 23 okt: we bezoeken 7 gezinnen.
We beginnen in Geges.
Hier bezoeken we 2 gezinnen waarbij ook de vooruitgang is te zien door de hulp die S.O.R. biedt. Van het ene gezin studeren de dochters en de zoon van 23 jaar werk in Denemarken. Als gezin dragen ze ook de zorg van een oma en gehandicapte tante die in de kelder van het huis wonen.
Van het andere gezin studeert de zoon kerkorgel in het conservatorium. Hij studeert volgend jaar af en het is dan ook de bedoeling dat dit gezin niet meer ondersteunt wordt.
Als we Geges uit rijden komt de dominee ons tegemoet en natuurlijk gaan we mee naar zijn huis voor een gesprek. Hij heeft gestudeerd en werkt nu al 11 jaar in Geges.
Op de vraag of hij ook wel eens over een andere standplaats denkt zegt hij dat dit niet eerlijk zou zijn. Hij wil niet naar een andere gemeente vanwege het vele werk en projecten die nog lopen in Geges.

In Suprund bezoeken we 3 gezinnen. Het zijn 2 gezinnen met een kleine boerderij en ook nog een gezin dat opnieuw laat zien hoe belangrijk deze vorm van hulp is. In het afgelopen jaar heeft de vader een stukje bij het huis aangebouwd zodat het gezin iets meer leefruimte heeft. De woning en inrichting laat veel te wensen over maar als de kinderen thuis komen van school blijkt hoeveel de hulp gewenst is. De kinderen zijn goed gekleed en zien er verder goed uit.

Dinsdag 24 oktober
We bezoeken 7 gezinnen o.a. bezoeken we Oma en Hanna: Hanna is de kleindochter en is niet geaccepteerd door de nieuwe partner van haar moeder die weduwe was geworden. Hanna woont daardoor bij oma. Hanna is een lieve meid van 13 jaar. We hebben een voedselpakket, kleding voor haar en een computer achter gelaten zodat zij toch onderwijs kan blijven volgen.
Ook bezoeken we een gezin waarvan de ouders hoog opgeleid zijn. De moeder is docent maar is dagelijks thuis om te zorgen voor haar 2 zwaar meervoudig gehandicapte zoontjes van ongeveer 5 en 8 jaar. De kosten van de medicijnen zijn dusdanig hoog dat zij de hulp heel hard nodig hebben. Voor dit gezin hebben we voor een half jaar pampers gekocht.

Daarnaast een nieuw gezin: oudste zoon past op 4 kinderen. Wonen in een huisje van zigeuners. Zij moeten daarvoor werken. Vader en moeder werken in de stad de oudste zoon is eigenlijk vader en moeder. De hulp moet ervoor zorgen dat de oudste zoon niet meer voor 4 kinderen hoeft te zorgen. Ď s Avonds eten we met Sophia en Julia. Julia is moeder van 3 kinderen. Zij is jong getrouwd en kreeg vrij snel kinderen. Al snel werd zij het slachtoffer mishandeling door haar man. Zij is daarop gescheiden en bleef achter met de kinderen . De oudste zoon en eerste dochter werken nu in het buitenland. De tweede dochter 13 jaar gaat nog naar school.
Julia is nu 40 jaars. Zij werkt 24 uur in een weeshuis en daarnaast heeft zij 3 gezinnen waar zij huishoudelijk werk doet.

Woensdag 25 okt
De dag begint met het kopen van boodschappen voor 5 voedselpakketten,
De pakketten worden steeds verpakt in per pakket 2 plastic zakken.
Daarna zijn we uitgenodigd voor koffie van het predikanten echtpaar van de ref. Kerk. Behalve predikant helpt mevrouw elke dag kinderen met hun huiswerk. De kinderen gaan vanaf 8.00 tot ongeveer 14.00 naar school en komen dan in het gebouw dat grenst aan hun woning. Ze zijn zelf kleiner gaan wonen zodat ze meer ruimte hebben voor de hulp aan de kinderen.
Vervolgens bezoeken we Ilona. Zij coŲrdineert in een groot gebied rondom TM de hulp. We gaan in gesprek over haar werk en over de mensen die haar daarbij helpen. We laten kleding achter achter voor de kinderen in het tehuis.
Verder hebben we 4 gezinnen bezocht waaronder een gezin met een zwaar gehandicapte meisje. De vader is niet in beeld moeder en oma zorgen dagelijks voor het kind. Opa en huidige vriend zijn aan aan houthakken. Zij hebben een klein boerderijtje.
Als laatste hebben we een alleenwonende oma bezocht. Zij is het slachtoffer geworden van haar zoon die te maken had met drugs en misbruik maakte van zijn moeder door haar onder dwang geld te laten afstaan.

Dealu:
We bezoeken Peroska, zij is de vrouw van de burgemeester. In Dealu is deze familie heel belangrijk. De burgemeester zorgt voor veel subsidies boor bijv de aanleg van gas water, riool Peroska neemt ons mee naar de school en we zien dat de school en de omgeving van de school mooi is opgeknapt. Zo is er o.a. een voetbalveld aangelegd en opgeknapt. Peroska is de contactpersoon . Zij heeft contact met de gezinnen en weet de situatie waarin de mensen leven.
Met Peroska bezoeken we een gezin waarvan de moeder polio heeft gehad. Zij heeft 2 kinderen. Vader is buiten beeld na gewelddadig te zijn geweest tegen zijn dochter De moeder ligt al 12 jaar op bed. Haar dochter kookt eten. Ook de buurvrouw kijkt naar haar om.
Ook zij zeer erg blij met het boodschappenpakket, en de kleding die we achterlaten.

Vervolgens bezoeken we een aantal gezinnen met gehandicapte kinderen. Hierdoor zijn de ouders (in veel gevallen de moeder) vaak niet in de gelegenheid betaald werk te doen of te helpen op het land. Hierdoor kunnen ze nauwelijks in hun onderhoud voorzien. In deze gevallen is de hulp van S.O.R. meer dan welkom heeft permanent pijn en de dokteren weten niet waarvan dit komt. Hij ligt nu 12 jaar op bed in dezelfde kamer als waar zijn ouders slapen.
Als laatste bezoeken we een gezin met een drieling. Het zijn superlieve meiden van 13 jaar.
Zij wonen alleen met hun moeder. De vader is jaren geleden in een roes van depressiviteit overleden. Dankzij de hulp gaan de meiden naar school en kunnen ze verder bouwen aan hun toekomst.

We sluiten de dag en daarmee ook onze reis af bij Peroska.
Zij geeft aan dat deze vorm van individuele hulp aan gezinnen heel belangrijk is en blijft. Gezinnen die het nodig hebben worden per geval in beeld gebracht en ondersteund op financieel gebied, met kleding en met 2 hoogwaardige voedsel pakketten.

In het algemeen hebben we gezien dat de situatie in de gezinnen verbeterd. De huisjes zijn beter verzorgd en de mensen zijn actiever. Met veel inzet proberen ze hun levensstandaard te verhogen en daarbij helpt het hele gezin. Met de hulp van Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ krijgen deze gezinnen net dat steuntje in de rug dat ze zo hard nodig hebben. De hulp die S.O.R. biedt blijft daarom hard nodig. Voor een ieder die meer wil weten over deze stichting, neem dan contact op met de voorzitter Henk Berends (0546564128) of kijk op de website: http://www.sorvriezenveen.nl/

Verslag RoemeniŽ reis: maart 2017

Dag 1:
Op woensdag 22 maart hebben we weer een reis naar RoemeniŽ gemaakt voor de stichting S.O.R. Na een vliegreis komen we Ďs avonds om 19.00 uur aan bij ons contactadres in Targu Mures, waar Sophie ons op wacht met een heerlijke maaltijd. Daarna hebben we ons pension opgezocht.

Dag 2:
ís Morgens hebben we eerst zes pakketten met boodschappen opgehaald. Daarna kan ons mooie werk beginnen. Bij het eerste gezin waar wij komen worden we heel hartelijk ontvangen. Mevrouw is gehandicapt, ze heeft twee kleine kinderen en onze hulp is daar zeer welkom. Daarna zijn we naar een weduwvrouw geweest. Zij heeft een klein pensioen waardoor de hulp zeer welkom is. Je went er nooit aan hoe dankbaar de mensen zijn, je wordt er bijna verlegen van. Daarna hebben we nog vier gezinnen bezocht waar we ook hartelijk worden ontvangen.

Dag 3:
Ďs Morgens vroeg hebben we 7 pakketten opgehaald omdat we een lange reis voor de boeg hebben. Deze dag hebben we ook weer veel bijzondere dingen meegemaakt. O.a. in Nasal, waar een echtpaar woont met een kleine boerderij. We worden daar altijd met veel blijdschap ontvangen. De heer des huizes laat ons vol trots zijn kippen, konijnen en schapen zien. Zijn vrouw, die hartproblemen heeft, gaat gelijk aan de slag om eten voor ons te maken. Het voedselpakket en de jaarlijkse bijdrage wordt ook hier met veel dankbaarheid aanvaard. En zo gaat het de hele dag door.

Dag 4:
Vandaag zijn we bij vijf gezinnen geweest. Allemaal dankbare mensen. Je ziet waar je het voor doet en dat geeft veel voldoening. Wij zijn dan ook zeer dankbaar dat we dit mogen en kunnen doen dankzij de financiŽle steun van onze sponsoren.

Dag 5:
Vandaag hebben weer veel gezinnen bezocht. We komen o.a. bij een moeder met een dochter met het syndroom van Down. Ze moeten rondkomen van ongeveer 150 euro per maand. En ook bij een gezin; vader, moeder en vier kinderen, waar de moeder borstkanker heeft gehad. Ook hier is de hulp zeer welkom. Voor ťťn van de zonen hebben we ook nog een laptop meegenomen. Hij was helemaal perplex.

Dag 6:
Omdat we twee nieuwe sponsoren hebben kunnen we vandaag twee nieuwe gezinnen bezoeken. Het eerste gezin bestaat uit een moeder met een zoon en dochter. De moeder is al twee keer weduwvrouw en zwak begaafd. De zoon heeft een astmatische aandoening. Ze krijgen veel eenzijdig voedsel en wonen in een krot van een woning. Via ons contactpersoon, Ilona, krijgt dit gezin elke maand een voedselpakket van S.O.R. Je kunt de dankbaarheid van de gezichten aflezen. Het tweede gezin dat we bezoeken is ook een moeder met een dochter en zoon. De vader is vorig jaar overleden, dus er zijn geen inkomsten meer. De moeder heeft nu een baan gekregen waarmee ze ongeveer 150,- euro per maand verdient. Daar moeten ze van rond komen. Ook hier alleen maar dankbaarheid voor onze hulp.

Dag 7:
We hebben op deze dag vier gezinnen bezocht. En zoals al eerder beschreven, alleen maar dankbaarheid. Verder hebben we ook nog een zigeunerdorp bezocht. Hartverscheurend wat we daar aantroffen. Je kunt zien dat het met de bovenlaag in RoemeniŽ iets beter gaat, maar dat er toch nog veel hulp nodig is in andere lagen van de bevolking.

Op deze reis is mij weer duidelijk geworden hoe belangrijk de stichting is voor de gezinnen die we bezoeken. Verder willen wij hier ook nog graag onze contactpersonen: Sophie, Ilona en het predikantenechtpaar uit Targu Mures noemen, zonder hen zouden we dit werk niet kunnen doen.

Het mooie van de stichting is, dat het geld dat door de sponsoren wordt ingebracht ook daadwerkelijk bij de mensen terecht komt. Er blijft dus geen cent aan de strijkstok hangen. Denkt u, na het lezen van dit schrijven, ik wil ook wel een gezin ondersteunen, neem dan contact op met de stichting S.O.R. op telefoonnummer: 0546-564128 (Henk Berends).

Hartelijke groet,
namens de reizigers,

Henk Berends
Jan Westera
Harm Kuper

Verslag RoemeniŽreis eind september 2016

Eind september begin oktober werd er weer een reis gemaakt door een drietal mensen naar RoemeniŽ in het kader van de hulpverlening die daar verleend wordt door de Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ (SOR). De reis werd gemaakt met een busje dat gratis beschikbaar was gesteld door de fam. Schipper uit de Pollen.
Het valt allereerst op dat het land als zodanig duidelijk een positieve ontwikkeling door maakt. Er wordt volop gewerkt om de infrastructuur van het land te verbeteren. Heel vaak gebeurt dit in het kader van een Europees project, dus met steun van de EU.
De doorgaande wegen zijn inmiddels over het algemeen goed berijdbare asfaltwegen en ook de wegen in en om de dorpen zijn verbeterd. Zelfs was er een heel stuk nieuwe vierbaans snelweg aangelegd.
Maar er valt nog veel te doen. Zeker in de kleine(re) dorpen is nog steeds sprake van grintwegen, die vooral bij slecht weer moeilijk begaanbaar zijn.
Door de verbetering van de infrastructuur zijn er ook steeds meer bedrijven die zich in het land gaan vestigen. Dit is uit economisch opzicht natuurlijk van essentieel belang. Het biedt werkgelegenheid wat ten goede komt aan de bevolking.

Zoals in veel landen is, zeker ook in RoemeniŽ, de kloof tussen arm en rijk groot. Je ziet heel veel luxe bij een kleine groep, maar ook bittere armoede en ellende aan de andere kant.
Wanneer je kunt deelnemen aan het arbeidsproces en geen bijzondere problemen hebt valt het vaak nog wel mee. Kom je echter in bijzondere omstandigheden terecht zoals het wegvallen van ťťn van beide partners, of is er sprake van ernstige ziekte c.q. invaliditeit dan ontstaan er problemen. Het land kent geen sociale voorzieningen die dit soort problemen voldoende opvangen.
Op deze gevallen concentreert zich de hulp van de SOR. Gerichte hulp afgestemd op de individuele gezinnen. Dit betekent onder andere steun in natura zoals periodiek voedselpakketten of andere materiŽle zaken maar ook financiŽle steun.
De SOR kan deze steun verlenen doordat aan elk gezin in RoemeniŽ een gezin of soms een instantie in Nederland gekoppeld is die zich bereid verklaard heeft hiervoor een financiŽle bijdrage te leveren. De gezinnen in RoemeniŽ die hulp ontvangen worden geselecteerd door contactpersonen in het land zelf. Dit zijn bijvoorbeeld mensen werkzaam in het maatschappelijk werk. De geselecteerde gezinnen worden vooraf ook ter plaatse bezocht door de SOR en dan wordt besloten of er hulp verleend moet worden en hierna wordt er in Nederland een gezin gezocht dat ook financieel wil bijdragen.

Om welke gezinnen gaat het dan. Tijdens de reis werden er veertig gezinnen bezocht die allemaal een voedselpakket kregen. Het was mogelijk dankzij de giften van o.a. particulieren dat er zoveel (extra) voedselpakketten verstrekt konden worden. In zoín pakket zitten basis boodschappen dus geen luxe zaken. Er zit in: olie, meel, rijst, macaroni, bonen, margarine, braadboter, zeeppoeder en handzeep. In veel gevallen werd er ook financiŽle steun gegeven. Maar dit wordt ook weleens geregeld via een maatschappelijk werker ter plekke als er twijfel is of de mensen wel het geld op juiste manier besteden.
Ook andere zaken worden uitgedeeld. Specifiek toegespitst op de gezinssituatie. Bijvoorbeeld pampers voor een gezin met twee ernstig meervoudig gehandicapte kinderen van 13 en 9 jaar. Een (gebruikte) laptop voor een jongen die dit voor zijn studie nodig had. Veel schoenen, laarzen en kleding in de juiste maat. Kortom steeds gerichte hulp die per gezin bepaald wordt. Dit is natuurlijk wel een methode die tijd vraagt maar wel heel goed werkt en daar gaat het om.
Het is ook aan de mensen te merken hoe dankbaar ze zijn voor enerzijds de financiŽle steun maar anderzijds ook zeker voor het feit dat er mensen zijn die met hen meeleven.

Resumerend was het een goede reis.
Inspannend dat wel, niet alleen lichamelijk maar zeker ook mentaal. Je wordt er dan ook nog eens bij bepaald wat voor een voorrecht het is om in land als Nederland te wonen. Een reden om dankbaar voor te zijn, maar het is ook een aansporing om door te gaan met deze gerichte steun die op de juiste plaats terecht komt en waarvan je zeker bent dat alle financiŽle hulp bij de doelgroep terecht komt en er niets aan de ďstrijkstokĒ blijft hangen.

De deelnemers aan deze reis:
Henk Berends
Henk Kobus
Hans Fokke

Verslag RoemeniŽreis augustus 2016

Reisverslag Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ augustus 2016

Eind juli maakten wij, Henk en Gerda Berends, een hulpverleningsreis naar RoemeniŽ namens de SOR. We hebben weer van alles meegemaakt, 36 gezinnen bezocht, heel veel mensen gesproken, verhalen gehoord.
Schrijnende toestanden gezien waar we het liefst meteen alle problemen zouden willen oplossen. Je weet dat dit onmogelijk is, de problemen zijn gewoon te complex en je kunt de situatie niet veranderen. Wat je wel kunt doen is de families ondersteunen, met geld, boodschappen en soms wat spulletjes of kleding, maar vooral met aandacht. De mensen kunnen zich niet voorstellen wat jou bezielt om die verre reis vanuit Nederland te maken om hen te helpen. Dat geeft hen hoop!
We zijn ook in gezinnen geweest waar het wel goed gaat en waar de kinderen het ďgoed doenĒ, mede dankzij de steun van de sponsoren van de SOR.
Natuurlijk zijn het niet alleen succesverhalen, een enkele keer gebeuren en dingen in de gezinnen die we niet verwacht hadden en moeten we de ondersteuning beŽindigen, maar in de meeste gevallen zien we dat het geld goed besteed wordt. We benadrukken altijd dat het geld gebruikt moet worden aan de kinderen, het liefst voor of in relatie tot scholing. Alleen als de kinderen een opleiding volgen krijgen ze kans op een beter leven. Maar in sommige gevallen hebben ze het geld gewoon nodig om te kunnen eten, en dan is het geen enkel punt dat het daarvoor gebruikt wordt.
Mooi was het dat we weer een paar nieuwe gezinnen blij konden maken met de toezegging dat ze de komende jaren ondersteuning tegemoet kunnen zien.

Een paar voorbeelden van gezinnen die we bezochten:

   - Een familie met vier kinderen, moeder heeft sinds kort een tijdelijke baan in de keuken van restaurant, vader heeft een klein boerderijtje. Daarnaast werkt hij in de weekends bij een instelling voor mensen met een beperking. Overdag werken en daarnaast ís nachts slaapdiensten. Dat wil zeggen: af en toe een uurtje slapenÖ. Hij mag dit vier maanden per jaar doen en verdient daarmee in totaal Ä 300. Ze zijn erg blij met deze inkomsten. Ze werken keihard maar komen nauwelijks rond. De ondersteuning is hard nodig en meer dan welkom.
   - Een familie met twee gehandicapte kinderen, 13 en 6 jaar oud. Ze kunnen niet eens zitten. Moeder had vroeger een goede baan maar moest stoppen met werken om deze kinderen te verzorgen. Vader is ZZP-er in de bouw. Alle geld gaat bijna op aan behandelingen, medicijnen, luiers. Wat een zegen is de aanvulling van de sponsor uit Nederland.
   - Een ongeneeslijk zieke, oude mevrouw. Ze krijgt geen geldelijke ondersteuning van de SOR, maar wel af en toe een boodschappenpakket. Toen we geweest waren belde ze meteen met onze contactpersoon. De zeeppoeder die we gekocht hadden was deze keer van het merk AriŽl (was in de reclame). Bijna in tranen: dat merk had ze nog nooit gehad, ze kon er maar niet over uit.
   - Een moeder met twee kinderen in een flat. Vader is pas overleden. Moeder werkt, maar kan nauwelijks rondkomen. Bijna alle geld gaat op aan de huur. De kinderen zijn intelligent en leergierig, maar kunnen b.v. niet mee met excursies van school omdat daar geen geld voor is. Het is een nieuw gezin voor onze stichting, moeder belde ís avonds nadat we er geweest waren, huilend van blijdschap naar onze contactpersoon. Het was een lichtpuntje in haar moeilijke bestaan, en de volgende keer gaan de kinderen mee op excursie!
   - Een gezin met acht kinderen in een dorp. Moeder heeft een hersenbloeding gehad en zit de hele dag op bed, de oudste dochter, die getrouwd is, heeft de tweeling van zes jaar en de baby van 4 maanden voorlopig in huis genomen. Er lopen er nog vier rondÖ.. Voor dit gezin, en voor twee andere gezinnen in een vergelijkbare situatie (behalve de ziekte van de moeder) hebben we een wasmachine gekocht. Half automatisch, want er is geen stromend water aanwezig. Maar tot nu toe hadden ze helemaal niks, alles werd gewoon op de hand gewassen. Maatschappelijk werk sluit de zaak aan en houdt de boel in de gaten. Ze komen bijna elke week in deze gezinnenÖ
   - Een moeder met twee kinderen in een piepklein appartementje. In totaal zoín 20 m2. De moeder werkt in een kinderdagverblijf en moet dagelijks een uur lopen van een naar haar werk. Een fiets zou voor haar een wereld van verschil maken. Wat waren we blij dat we dat voor haar konden regelen. Voortaan fietst ze met haar mountainbike in tien minuutjes naar haar werkÖ..

Er was ook een familie die we uiteindelijk niet bezochtenÖ.
Maatschappelijk Werk had ons het adres gegeven van een nieuw gezin: een moeder met een gehandicapte dochter, in een afgelegen dorp. We moesten eerst bij de predikant langs voor meer informatie. De jonge, enthousiaste predikant had echter een dringend verzoek. In het dorp woonden nůg een moeder met een gehandicapte dochter. Hij zei: ondersteun ze asjeblieft allebei, of geen van beiden. Als je het ene gezin helpt en het andere niet dan krijg je problemen, die hij waarschijnlijk zelf op zijn bord zou krijgen.
Tja, voor ťťn gezin hadden we dekking, voor twee niet. We zijn dus niet op bezoek gegaan. Zodra er een nieuwe sponsor komt (of als in een ander gezin de ondersteuning wordt beŽindigd), krijgen beiden gezinnen hulp.

We hebben weer eens ervaren dat alles staat of valt met goede contacten ter plaatse, en zijn dan ook erg blij met de contacten die we hebben. Met name die met het Maatschappelijk Werk in de stad, zowel de directrice als de technische man (die meneer die ook de wasmachines installeert) kennen alle probleemgezinnen in de verre omtrek.

Verslag RoemeniŽreis oktober 2015

Reisverslag Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ 29 oktober 2015

Van Stichting Ondersteuning RoemeniŽ kreeg ik een uitnodiging om mee te gaan naar RoemeniŽ om daar gezinnen, die gesponsord worden vanuit de stichting, te bezoeken. Een uitnodiging die ik graag aan nam, omdat we zelf ook een gezin sponsoren. Nu kon ik eens met eigen ogen gaan zien, hoe het daar is. Ik ben nogal kritisch ingesteld en ik denk dat Henk Berends dacht, dat moet ze gewoon zelf gaan zien.

Op donderdag 29 oktober zijn we Ďs morgens om 5 uur vertrokken. Henk Berends, Harm Kuper en ik. We hadden een lange reis voor de boeg, want onze bestemming voor de eerste dag was Budapest. Rond een uur of 8 kwamen we in het hotel aan en konden we uitrusten van een lange dag in de auto zitten. De volgende morgen, begonnen we goed uitgeslapen aan onze vervolgreis. Bestemming T‚rgu-Mures. De reis verliep voorspoedig, al werden de wegen slechter en schoot het minder goed op. Maar volgens Henk en Harm was het al een hele verbetering met een paar jaar geleden. Aan het eind van de middag kwamen we aan. Die avond hebben we goed gegeten bij Sofie, een contact persoon van Henk en een goede vriendin.

Zaterdagmorgen hebben we boodschappen gedaan in de supermarkt, om pakketten samen te stellen voor de gezinnen. Prachtige pakketten waar de gezinnen een maand mee vooruit kunnen. O.a. meel, suiker, rijst, olie, bonen, waspoeder, zeep enz. De eerste dag hebben we 6 gezinnen bezocht.

Zondag was een speciale dag, omdat ik ons eigen gezin ging ontmoeten. Maar eerst brachten we een bezoek aan een gezin: vader, moeder met 4 kinderen. Moeder zat in een rolstoel bij een fornuisje in een piepklein kamertje. Ze had een hersenbloeding gehad. Op het bed zaten haar 4 jongens. Ik schat de leeftijd op 6, 5 en een tweeling van 2 jaar. De tweeling was geboren met voetjes die zo stonden, dat ze nooit zouden kunnen lopen. Dankzij de stichting was het mogelijk dat de tweeling, beide een operatie konden ondergaan. En wat bleek? Toen we aan kwamen, kwam de tweeling ons lopend tegemoet. Wat geweldig om te zien!! Je moet er niet aan denken, hoe hun leven zou gaan, zonder steun van SOR Vriezenveen.

Daarna mocht kritische ik met eigen ogen zien, hoe het bij ons gezin is. Wat een ontmoeting, wat een warm gezin met veel liefde voor elkaar, maar zo verschrikkelijk arm. Het raakte me enorm! Was ik het die aan Henk vroeg, is het wel echt nodig dat ze steun krijgen? Het ziet er op de foto, best wel redelijk uit? Zijn er geen gezinnen die het harder nodig hebben. Het antwoord is nee! Hier is hulp meer dan welkom. De kinderen kunnen naar school en een opleiding doen, zodat ze een beter leven krijgen dan hun hard werkende ouders. Zij verdienen het net zo goed als onze kinderen.

De volgende dagen hebben we nog veel gezinnen bezocht. We kwamen ook bij gezinnen met gehandicapte kinderen. Wat vreselijk! Er zijn geen voorzieningen voor deze kinderen en de moeders zijn 24 uur per dag met ze bezig om ze te verzorgen. Maar wat een dankbaarheid voor de aandacht voor hun kinderen en hun situatie. In totaal hebben we 40 pakketten bezorgd, met de mee gebrachte kleding, schoenen en dekbedden en natuurlijk de enveloppen met sponsorgeld.
Wat een ervaring om mee te mogen op deze reis! Soms vond ik het best moeilijk om zoveel ellende te zien, maar ik ben me wel meer bewust van de rijkdom waar wij in leven. Mocht u door dit verhaal, net als ik, enthousiast zijn geworden en overweegt u ook om een gezin te sponsoren, neem dan contact op met
SOR Vriezenveen, de Groenling 4, Vriezenveen. Telnr:0546 564128.

Meiny Blekkenhorst

Verslag RoemeniŽreis april 2015

Reisverslag Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ 23 t/m 30 april 2015

S.O.R. HELPT MENSEN DIE WEL WILLEN, MAAR NIET KUNNEN.

ďAls je niet iedereen kunt helpen, begin dan met ťťn ď(vrij naar Galaten 6).

Van 23 april t/m 30 april 2015 zijn wij Henk Berends, Jan Westera en Betsie Jansen voor de S.O.R. naar RoemeniŽ geweest en hebben 16 dorpjes en 26 gezinnen bezocht en 980 km gereden in RoemeniŽ.

Bij aankomst werden wij allerhartelijkst ontvangen door ons contactadres Sophie in Tirgu Mures. Zij spreekt heel goed Duits en bekijkt met een kritische blik de gebeurtenissen. Soms gaat zij ook mee naar gezinnen, waarmee iets besproken moet worden, omdat zij de taal goed spreekt. De meeste families die worden ondersteund spreken Hongaars. En vanuit ons verblijf gingen wij op weg.

Alle gezinnen hebben in ieder geval een boodschappenpakket ter waarde van Ä 35,-- ontvangen, waarmee een gemiddeld gezin in RoemeniŽ 1 maand kan doen. Het pakket bevat 3 flessen olie, 3 pakken meel, 3 pakken suiker, 2 pakken rijst, 2 pakken pasta, 2 pakjes bakboter, 1 kuip margarine, 2 zakken bonen, 3 stukjes handzeep en een zak waspoeder. Sommige gezinnen die een stuk land bebouwen ontvangen ook een zadenpakket met zaden voor 10 verschillende gewassen.

Veel kinderen in RoemeniŽ zijn ondervoed door eenzijdige voeding. Mensen lijden geen honger, maar eten mede door geldgebrek veelal hetzelfde. Brood, wortels, kool , rijst en pasta bijv. De kinderen zijn er ook allemaal veel kleiner. Het scheelt qua lengte wel 3 ŗ 4 jaar.
Het doel van deze stichting is het bieden van rechtstreekse hulp aan mensen die het nodig hebben, ťťn op ťťn. Alle geld dat wordt gedoneerd komt rechtstreeks ten goede aan mensen in RoemeniŽ.

Minimaal twee maal per jaar en indien nodig driemaal per jaar wordt er een reis gemaakt naar RoemeniŽ en worden er gezinnen bezocht. Op deze manier is het mogelijk om goed te controleren of het gegeven geld wordt besteed op de wijze, die is afgesproken. Door deze bezoeken kan ook gerichte hulp worden gegeven in de vorm van kleding voor de kinderen bijvoorbeeld. Doordat de gezinnen alle regelmatig worden bezocht is het mogelijk de juiste maat aan kinderkleding mee te geven of het goede incontinentiemateriaal bij gezinnen met gehandicapte kinderen.
Persoonlijke aandacht voor onze naasten in RoemeniŽ is het uitgangspunt. Mensen het gevoel geven, dat er in dit geval in Nederland mensen zijn die begaan zijn met hun lot en hen willen helpen om met name hun kinderen een betere toekomst te geven. En dit stimuleert de mensen in RoemeniŽ om op een positieve manier te proberen hun eigen situatie te veranderen. Al is het alleen maar het opruimen van hun erf. In Nederland steunt een gezin dan een eigen familie in RoemeniŽ. Met als doel onderwijs voor de kinderen, goede schoenen, een goede winterjas, een buskaart en een schoolkaart en eventueel een maaltijd tussen de middag op school. Zodra de kinderen hun diploma hebben behaald, gaan werken of stoppen met school, stopt de ondersteuning door de S.O.R. Ook het ontwikkelen van talenten wordt door de stichting gestimuleerd. De kinderen krijgen de kans om hun dromen waar te maken. Er wordt bijvoorbeeld een gezin gesteund, waarvan beide kinderen heel muzikaal zijn en piano en viool spelen. Terwijl in een andere familie twee kinderen worden gesteund die een kunstopleiding volgen en heel getalenteerd kunnen schilderen en tekenen.

Zo is er bijvoorbeeld het dorpje Geges. In dit dorpje onderhoudt de stichting contacten met een predikant, die een deel van de opleiding in Kampen heeft gedaan en vloeiend Nederlands spreekt. Deze predikant probeert door allerlei activiteiten te voorkomen dat jongeren uit dit dorpje naar elders vertrekken, omdat er geen toekomstperspectief is. Er is geen werk en er is geen woonruimte. VÚÚr deze reis had de stichting van deze predikant al het verzoek gekregen of er een mogelijkheid bestond een koe te kopen voor een jongen, die door familieomstandigheden wel beschikt over een klein boerderijtje, maar verder eigenlijk niets. Toen wij daar waren kwam echter het verzoek of het in plaats van een koe een paard mocht zijn. Dat mocht. En zo gingen Henk en Jan, samen met de predikant die wist waar er een paard te koop was, op weg als echte paardenkopers. Het paard werd gekocht en zowel de predikant als de jongen, die het paard kreeg, waren sprakeloos van deze gift.
Een voordeel van het hebben van een paard is ook, dat er inkomen uit kan worden gegenereerd door bijv. het paard te verhuren aan anderen voor het binnenhalen van de oogst en voor het ploegen. Op deze manier snijdt het mes aan twee kanten.

In Herderfaya kwamen wij in een gezin met een tweeling. Beide kinderen hebben een standafwijkingen aan ťťn voet en waren ondertussen geopereerd met behulp van sponsorgeld. Heel onfortuinlijk had de moeder in het afgelopen jaar een operatie ondergaan aan het hoofd in verband met een aneurysma. Dit gezin wordt tweewekelijks bezocht door Ilonka, hoofd van een bejaarden- annex kindertehuis, die ook het sponsorgeld voor deze familie beheert. Deze Ilonka is een belangrijke schakel in het in contact met nieuwe gezinnen en reeds bestaande gezinnen.

Ook in Claudani kwamen wij in een gezin met een ernstig gehandicapt kind zonder heupen en knieŽn, dat ondertussen is geopereerd en waar het sponsorgeld dit mogelijk maakte.

In Bahena ontmoetten wij een man, die ondertussen met behulp van het geld van zijn Nederlandse familie leraar is geworden.

Veel mensen uit RoemeniŽ die de mogelijkheid hebben en ook daarvoor moeite willen doen, werken in het buitenland, bijv. in Duitsland. In Reghin troffen wij een opa en oma aan, die voor 6 kleinkinderen zorgen, omdat de vader en moeder in Duitsland werken.

In Sancri mochten wij een gezin met een schoolgaande drieling verblijden met een laptop en in Panet kreeg het gezin met vier schoolgaande kinderen een tablet, die door de ouders met grote emotionele dank in ontvangst werd genomen.

In Turgu Mures kwam de stichting via Sophie in contact met een gezin met twee ernstig gehandicapte kinderen en wij mochten ervaren dat zij door hun zeer liefdevolle vader en moeder ďangelsĒ werden genoemd. Ook in dit gezin is een ondersteuning vanuit Nederland meer dan welkom, omdat er voor gehandicapten in RoemeniŽ zeer weinig voorzieningen zijn.

RoemeniŽ, een prachtig land met glooiende heuvels en veel bossen. Heel erg uitgestrekt. Maar wel in ontwikkeling. Nu spreken de mensen in RoemeniŽ alleen nog Roemeens of Hongaars, maar mondjesmaat leren de kinderen op het voortgezet onderwijs ook Engels en Duits en in de afgelopen jaren zijn veel wegen geasfalteerd. Reed je jaren geleden in kleine plaatsje nog over een zandpad, nu zijn in de meeste dorpen de hoofdwegen wel geasfalteerd. Dit heeft dan weer tot positief gevolg dat het ook in de huizen niet zo modderig wordt bij erge regenval.

ďEen bodemloze putĒ? Wij denken (zeker) van niet.

Henk Berends, Jan Westera en Betsie Jansen.

Verslag RoemeniŽreis oktober 2014

Reisverslag Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ 2 tot 12 oktober 2014

Ook deze maand zijn we weer naar ons geliefde land RoemeniŽ geweest om de mensen te voorzien van die dingen, waar ze de meeste behoefte aan hebben.
We hebben dan ook weer met behulp van alle sponsoren de jaarlijkse pakketten kleding en financiŽn met een kanariegele bus van de familie Schipper uit de Pollen daar heen gebracht.
De bus reed ook volgeladen met drie personen heel goed.
We zijn vertrokken op donderdag 2 oktober om 5 uur sí morgens van af de Groenling en zijn op zondag 12 oktober weer gezond en wel aangekomen in de Koolmees. Daar werden we hartelijk ontvangen door onze echtgenoten. We hebben een geweldige reis gehad met veel zon en fijne temperaturen.
Dit was voor mij de eerste keer, dat ik mee ging op reis met de stichting S.O.R. en ik wil dan ook graag vertellen wat voor indruk RoemeniŽ op mij gemaakt heeft.
Ik vond het heel dubbel. Mooi en niet mooi. De natuur, de bergen, de mensen en het dagelijks leven vond ik heel erg indrukwekkend en emotioneel. Hoe de mensen daar leven en hoe tevreden ze zijn met wat ze hebben.
De eerste nacht overnachtten we in Boedapest. Om Ī17.30 uur waren we na een rit van Ī 1300 km over. Ons bedje was gespreid. Om 21.00 uur zijn we naar onze kamer gegaan en daar als drie blokken in slaap gevallen. De volgende dag was om 7.00 uur reveille. Om 08.00 uur rijden, tanken en wisseleen van chauffeur. Vrijdag avond kwamen we aan om 17.45 uur bij onze Sophia in T‚rgu Mures. (Wat betekent : stad aan de rivier de Mures. Ik zag Sophia voor de eerste keer en heb haar meteen in mijn hart gesloten. Wat een lieve vrouw is zij. Haar zus Palma kwam ook nog even om haar te helpen.

Zaterdag zijn we naar de plaatselijke supermarkt geweest om pakketten samen te stellen.
Daarna zijn we naar het bejaardenhuis gegaan, waar Ilona en Jozeph werken. Daar hebben we meegebrachte goederen afgeleverd. Jozeph heeft ons het nieuwe kindertehuis laten zien. Dit is bijna klaar. Het wordt gebouwd door Nederlandse vrijwilligers.
Verder hebben we in de volgende dagen alle gezinnen, die gepland waren, bezocht. Wat een lieve en dankbare mensen allemaal. En wat zijn de moeders lief voor hun gehandicapte kinderen. Wat een geduld hebben ze. Enkele meest bijzondere bezoeken heb ik hierna beschreven.
De eerste was het jongetje van ongeveer tien jaar, dat van de ene op de andere dag niets maar dan ook helemaal niets meer kon. Het huilde als een baby. Zoveel pijn had hij en verdriet.
In een tweede gezin lijdt de vader aan leukemie en kan maar 4 uur per dag werken als taxi chauffeur. Ze waren zeer dankbaar voor de schoenen, mutsen en handschoenen voor de zes kinderen.
Het volgende gezin was een moeder met een geestelijk en lichamelijk gehandicapt meisje. Ze heeft een nieuwe vriend en samen hebben ze een dochtertje van twee weken oud. Hij werkt 15 uur per dag en is de hele week van huis.
Na bij Bela in Ege overnacht te hebben zijn we naar boer Jussi, zijn vrouw en twee dochters gegaan.
Ze hebben een redelijk draaiende boerderij. s ĎMorgens lopen de koeien uit het hele dorp naar hun wei op de berg en sí avonds lopen ze weer naar hun eigen erf om gemolken te worden.
Zo zat ik s ínachts op een bankje bij Sophia buiten en voelde me zo super gelukkig, dat ik deze reis mee mocht maken. Ik begrijp nu pas wat Henk voor de SOR doet.
Vrijdag 10 oktober hebben we verdrietig afscheid van Sophia genomen en zijn naar ons laatste adres in Nazal gereden waar we ook de overnachting gingen maken. Op zaterdag 11 oktober zijn we aan de terugreis begonnen. En s'avonds aangekomen in een hotel in Passau. Waar we de andere morgen de reis voortzetten naar huis. We kunnen terugzien op een zeer geslaagde reis, waarbij we ruim 30 gezinnen hebben bezocht en heel veel dankbare gezichten hebben gezien.
We willen alle, alle mensen die aan deze reis hebben bijgedragen en mogelijk gemaakt, bedanken.

Namens de Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ

Hanny Holtslag-v.d. Stelt, Dick van der Stelt en Henk Berends

Verslag RoemeniŽreis april 2014

Een reisverslag zou je het kunnen noemen, maar ik heb gekozen voor een reiservaring naar RoemŽnie. Natuurlijk moet je verantwoording afleggen van hetgeen je daar hebt gedaan voor de stichting SOR ( Stichting Ondersteuningsproject Roemenie ).Wel belangrijk om dat te doen. We zijn vertrokken vanaf vliegveld Eindhoven naar Cluj Napoca. Vandaar in een gehuurde auto naar Tirgu Mures wat onze uitvalsbasis is geweest gedurende een volledige week om 30 gezinnen te bezoeken. Dit om te kijken of de doelstelling die de stichting voor ogen heeft, namelijk het tijdelijk financieel ondersteunen van gezinnen op het gebied van levensonderhoud, scholing en opleiding en zorg nog in beeld is. En daarmee wordt o.a. bedoeld of de families die ondersteuning ontvangen zich ook aan de gemaakte afspraken houden. Een indrukwekkende ervaring.

Maar ik heb gekozen voor een reiservaring die Jan Immink en ik Hans Jansen willen beschrijven . Temeer ook omdat het voor ons beiden de eerste keer was en ook op verzoek van Henk Berends de grote initiator achter deze stichting, die graag wil weten wat deze reis met ons heeft gedaan, wat wij ervan hebben geleerd en wat wij graag willen delen met anderen.

Ja en dan stap je in het vliegtuig en ga je op weg. Niet wetende wat je staat te wachten en vol met wellicht (voor)oordelen dat je het wel weet van al die verhalen van al die mensen die er al eens geweest zijn. Je landt dan op het vliegveld van Cluj Napoca en begint de reis door een geheel ander land. Heel veel om te zien en de reis van ongeveer 2 uur is op zichzelf al een bijzondere ervaring zeker gezien het geheel andere beeld van een land zoals wij dat gewend zijn. Zoals ďwij dat gewend zijnĒ is wel een beetje de rode draad door deze reis. Wij hebben dat sterk ervaren zeker in het begin van de reis dat je alles in het perspectief ziet van hetgeen je gewend bent. Je legt de waarden en normen zoals wij die hebben meegenomen over die van RoemeniŽ. En daar begint de grote valkuil en dan is de opdracht: Loslaten, loslaten! Pas dan kun je de dingen zien in perspectief van hetgeen dit land te bieden heeft. Een heel mooi land en landschap; het is dan ook niet voor niets dat er rond de 7 miljoen mensen jaarlijks op vakantie naar RoemeniŽ gaan. Maar het is ook een land waar je zoín 50 ŗ 60 jaar terug in de tijd stapt,maar desondanks een land waar mogelijkheden en kansen liggen om zich verder te ontwikkelen. Daarin onderscheidt dit land zich niet van een ander land dat ten opzichte van Nederland een andere levensstandaard heeft. Je moet n.l. overal de kansen en de mogelijkheden zien en ze benutten. Pas dan kom je vooruit en kun je een ander leven binnen de moeilijke omstandigheden opbouwen. Wat nu zo frappant is dat we dat juist hebben gezien vanuit de stichting SOR. Bij inwoners die een gemiddeld inkomen hebben van rond de omgerekend 200- 250 euro per maand. Als je dan weet dat de benzine bijvoorbeeld Ä1,60 per liter kost en de boodschappen ruim de helft van wat ze in Nederland kosten, kun je al heel snel zien dat de mogelijkheden beperkt zijn om meer te doen dan zien rond te komen. We zijn bij gezinnen geweest die eigenlijk bezig zijn met overleven. Of er in elk geval dicht tegenaan zitten. Elke dag alleen maar bezig zijn om je gezin de allereerste levensbehoefte te geven namelijk eten. Dat heeft ons eigenlijk het meest geschokt. Zeker als je dat de eerste keer ziet. Zoals bijvoorbeeld een gezin met 10 kinderen in omstandigheden die je wel kunt omschrijven maar gezien moet hebben om er werkelijk iets bij te voelen.
Dan kom je daar en zie je blijde gezichten van die mensen waar het een feest voor is dat ze Henk Berends weer zien. Zeker als mens maar ook vanuit de gedachten dat ze daarmee weer financiŽle mogelijkheden tegemoet kunnen zien voor de komende tijd. Natuurlijk zijn er gradaties aan te brengen in het type gezinnen die worden ondersteund. En ja er zijn mensen die elke maand via goede relaties aldaar elke maand een voedselpakket ter waarde van Ä 35 euro ontvangen. Maar dat is gelukkig niet het merendeel van de mensen die daar geholpen worden. Nee veel mensen die geholpen worden vanuit de stichting hebben reeds een redelijk bestaan opgebouwd. Echter ze kunnen de lasten van iets extraís niet dragen. Daarom zie je onderweg bij de gezinnen die wij hebben bezocht zoveel blijde gezichten. Mensen die iets willen worden en verder willen met hun leven en uit de omstandigheden willen komen waartoe ze tot nu toe zijn veroordeeld. Zoals een gezin in Courente waar 13 mensen in ťťn huis wonen. Ondanks de omstandigheden zag het er heel netjes uit en de kinderen kunnen zich ontplooien dankzij de bijdrage vanuit de stichting SOR. Aan ťťn van de wanden hangt een bordje met in het Hongaars de tekst van Psalm 34 vers 9: ďProef, en geniet de goedheid van de Heer, gelukkig de mens die bij hem schuiltĒ.

De moeder voegde daaraan toe dat alle mensen in dat huis tevreden zijn zoals het is. En als je dan wegrijdt ben je even stil van hetgeen je ervaren hebt.

Na enkele dagen en de nodige ervaringen ga je de dingen in perspectief zien en kun je er wat beter tegen. Je ziet veel ellende om je heen maar ook veel vorderingen die worden bereikt door de juiste mentaliteit binnen zoín gezin. Het is daarin natuurlijk niet anders dan in welk ander land ook. Mensen die vooruit willen in RoemeniŽ en de mogelijkheden zien en krijgen doen dat ook. Vandaar dat de selectie van de gezinnen die worden ondersteund van uit de stichting SOR erg zorgvuldig gebeurd. Henk Berends gaat altijd eerst met een inmiddels zeer bekende en vertrouwde persoon ter plaatse op bezoek bij een nieuw gezin. En inderdaad is het moeilijk om tot een juiste afweging van ondersteuning te komen. Maar het lukt iedere keer wonderbaar opnieuw.

Na een week van rondreizen, zien en beleven hebben we de balans opgemaakt. Het is inderdaad een druppel op de gloeiende plaat. Maar als iedereen zo blijft denken gebeurt er voor de naaste die je tegenkomt niets. En gelukkig zijn er mensen en stichtingen die zich wel inzetten voor hun naaste. Hun naaste die ze in de loop van hun leven zijn tegengekomen en die in dit geval in RoemeniŽ woont. Het is goed te zien dat elke euro hier vanuit Nederland ook werkelijk als euro daar terechtkomt. Op zichzelf al heel bijzonder in deze tijd!! Het is ook goed om te zien dat er vooruitgang met deze middelen door deze mensen wordt geboekt.

En wat heeft het met ons gedaan als reizigers die voor de eerste keer zijn mee geweest? Best wel lastig om dat goed te verwoorden. Als het ďstof wat is neergedaaldĒ en je weer een poosje in Nederland bent denk je wat hebben we het hier goed in Nederland. Maar dat is een te plat getreden pad. Nee, het brengt je werkelijk tot het besef dat we hier bezig zijn met ďheel belangrijke dingenĒ die niet allemaal even belangrijk zijn. We geven daaraan een belang alsof ons leven er vanaf hangt. Vergelijk dat nu met hetgeen we daar gezien en ervaren hebben, dan kom je tot de conclusie dat men daar bezig is met dingen waar wel het leven vanaf hangt. Soms bijna letterlijk. Dat maakt je stil en dan besef je werkelijk waar mensen zoals Henk Berends vanuit de stichting SOR mee bezig zijn voor mensen die heel andere zorgen hebben dan wij en ondanks dat toch gelukkig kunnen zijn. Dat is de grootste les en ervaring die Jan en Ik hebben opgedaan.


Henk Berends, Jan Immink, Hans Jansen

Verslag RoemeniŽreis oktober 2013

Zondagmiddag (20 oktober) zijn we teruggekomen van een geslaagde RoemeniŽreis. We vertrokken op donderdag 10 oktober, Ďs morgens om 5 uur en na een lange reis kwamen we Ďs avonds om 9 uur aan bij het overnachtingsadres in Boedapest. De volgende dag zijn we doorgereisd naar Tirgu Mures, naar Sofie, onze contactpersoon in RoemeniŽ. Zaterdags zijn we begonnen met het inkopen van in totaal 34 voedselpakketten.


Deze paketten hebben we in de loop van de volgende week uitgedeeld op eveneens 34 verschillende adressen (samen met het meegebrachte geld voor de sponsorgezinnen). We reden met een gesponsorde bus van de fam. Schipper uit De Pollen naar 9 verschillende dorpen om alles wat we hadden meegebracht (kleding, schoenen, geadresseerde pakketten) persoonlijk bij alle families af te leveren. Jullie kunnen je voorstellen dat de blijdschap en dankbaarheid groot was bij al deze gezinnen. Ook zijn we bij een nieuw gezin geweest, dat we dankzij De Koolmees (buurt) mochten gaan zoeken. Dit gezin bestaat uit een vader, die naar aanleiding van een ernstig ongeluk niet meer kan werken, een moeder, een lichamelijk en geestelijk zwaar gehandicapte dochter en een zoon. Ook hier was de dankbaarheid groot. Het is geweldig om mede dankzij jullie steun dit prachtige werk te mogen doen. Iedereen die op de een op andere manier zijn/haar steentje heeft bijgedragen (door sponsoring of het brengen van (kinder)kleding: hartelijk dank voor al jullie hulp.

In september hadden we een oproep gedaan voor babyspulletjes voor een jong stel dat een baby verwacht en helemaal geen spullen heeft en ook geen geld heeft om ze te kopen. Daar hebben we een enorme respons op gekregen (kinder/wandelwagen, badje, maxi-cosi, heel veel babykleertjes enz.), waardoor we de jongelui enorm konden verrassen. Er was zelfs zoveel binnengekomen dat we er ook nog anderen blij mee konden maken. Fantastisch.

Met een hartelijke groet namens de reizigers,
Henk Berends

Verslag RoemeniŽreis juni 2013

Van 1 tot 8 juni 2013 heb ik een extra reis gemaakt naar RoemeniŽ, deze keer ben ik alleen gegaan, met het vliegtuig. Ik moest nl. nog een en ander regelen daar dat eigenlijk niet tot het najaar kon wachten. Het was de eerste keer dat ik alleen reisde, en het is prima verlopen, ondanks dat het uiteraard wat minder gezellig is.

Samen met Ilona, de directrice van het maatschappelijk werk in Tirgu Mures en met een predikant heb ik drie nieuwe gezinnen uitgezocht.

Een familie met elf kinderen, die met zijn allen een tuinderij runnen, maar waar het bepaald geen vetpot is. Ze kunnen de eindjes niet aan elkaar knopen en zijn dan ook uiterst dankbaar voor de aangeboden hulp. Een familie met zeven kinderen, waarvan de moeder momenteel drie weken in een hotel in Duitsland werkt om wat extra's te verdienen omdat het salaris van de vader niet toereikend is, ook zij waren erg blij met de hulp. Tenslotte een familie waarvan de vader een vorm van leukemie heeft waardoor hij maar vier uur per dag mag en kan werken, zodat hij maar Ä 60,-- per maand verdient. Hij krijgt daarnaast een uitkering van Ä 80,-- per maand en Ä 60,-- per maand kinderbijslag (voor zes kinderen), in totaal dus Ä 200,--. Aan huur betalen ze al Ä 70,--, dus het is te begrijpen dat de aangeboden hulp ook hier meer dan welkom was.

Ook hebben we zeven extra voedselpakketten kunnen kopen door wat incidentele giften, waarmee we zeven gezinnen extra hebben kunnen verrassen.

Al met al was het een hele goede en gezegende reis.

Henk Berends

Verslag RoemeniŽreis maart-april 2013

Op donderdag 28 maart vertrokken we (Harm Kuper en ondergetekende) met een busje vol spullen ís morgens om 05.00 uur vanuit Vriezenveen naar Budapest, waar we om ongeveer 18.00 uur aankwamen. De volgende ochtend reisden we verder richting Tirgu Mures in RoemeniŽ, we waren ís middags rond 15.30 uur bij Sophie, onze vaste contactpersoon.

Bij Sophie is het altijd goed toeven, ze weet van de hoed en de rand en helpt ons bij alles. Mooi!

Op zaterdagmorgen hebben we eerst een enorme hoeveelheid boodschappen ingeslagen, we maakten eerst voor 10 gezinnen een pakket,  dat houdt in 20 grote tassen met meel, olie, suiker enz. en daarnaast nog 10 x 6 kg zeeppoeder. Op die dag bezochten we 8 gezinnen.

Op zondagmorgen gingen we naar de kerk in Tirgu Mures, bij het predikantenechtpaar Denis en Katinka. Denis had zijn grote teen gebroken, wat betekende dat Katinka heel veel werk moest doen en veel kerkdiensten moest leiden.

Op maandag 1 april hebben we eerst weer boodschappen ingekocht. Via Dealu (waar we vier pakketten en het bijbehorende geld achterlieten) gingen we naar Baktai Bela (de predikant die een aantal jongeren onder zijn hoede heeft omdat deze (minder begaafde) jongeren verder geen enkele plek hebben waar ze naar toe kunnen gaan. We hebben heel veel met Bela gesproken over de problemen die hij heeft met een aantal van deze jongeren en met de gezinnen die hij ook min of meer begeleidt. Ook hier bezochten we een aantal gezinnen.

Op woensdag gingen we terug naar Tirgu Mures, De volgende dag was het weer hetzelfde verhaal: boodschappen kopen, gezinnen bezoeken, verhalen aanhoren, veel dankbaarheid voor de gaven. Op vrijdag hebben we ten slotte drie nieuwe gezinnen gezocht en gevonden, ook hier weer veel blijdschap en dankbaarheid.

Behalve boodschappen en geld, hebben we in alle gezinnen waar we geweest zijn ook kleding, voornamelijk voor de kinderen, achtergelaten.

Aan het eind van de winteropruiming kopen we altijd mooie kinderjassen, spijkerbroeken, truien en shirts voor de helft van de helft of nog minder bij winkels als De Tuunte en Ter Stal. Voor niet al te veel geld hebben we dan een hele berg nieuwe kleding. Het is toch geweldig voor de kinderen in die straatarme gezinnen om ook eens nŪeuwe kleding te krijgen.

Zaterdag en zondag (7 april) reden we vanuit RoemeniŽ weer terug naar Vriezenveen.
Uit het bovenstaande kun je opmaken dat jullie sponsorgeld goed besteed wordt. Dat wil zeggen: in de meeste gevallen. Het bleek namelijk niet in Šlle gevallen zo te zijn.
Na een eerdere waarschuwing hebben we helaas moeten constateren dat enkele gezinnen zich niet aan de afspraken hielden. In 2 gevallen werd het geld niet besteed aan de kinderen en aan school, maar aan andere zaken, waar het geld niet voor bedoeld was. Zo zie je maar dat het goed is dat we dit blijven controleren, zodat jullie weten dat hier goed naar gekeken wordt. In overleg met Baktai Bela en de betreffende Nederlandse gezinnen is afgesproken om, hoe pijnlijk ook, de hulp aan deze families te beŽindigen en nieuwe families op te zoeken. Dit doen we in overleg met de directrice van het maatschappelijk werk in Tirgu Mures, omdat we weten dat de gezinnen die zij aandraagt de hulp heel hard nodig hebben en omdat we ook gezien hebben dat dit eigenlijk altijd goed gaat. Zij houdt het namelijk zelf ook goed in de gaten. Deze mevrouw heeft nog heel wat gezinnen ďin portefeuilleĒ die hiervoor in aanmerking komen.

Ik kan het niet genoeg benadrukken (Harm en ik hebben het deze reis ook weer zo ervaren):
door jullie hulp hebben deze gezinnen in RoemeniŽ weer hoop op een toekomst. Ze zijn zo dankbaar, niet alleen voor het geld en de levensmiddelen, maar ook en vooral voor het feit dat totaal onbekende mensen uit een onbekend land bereid aan hen denken.

Verslag RoemeniŽreis september 2012

In september hebben we namens onze eigen stichting weer een reis naar RoemeniŽ gemaakt. We hadden deze keer de beschikking over een busje, beschikbaar gesteld door de fam. Schipper uit De Pollen. Daardoor konden we meer spullen meenemen dan gewoonlijk.

We hebben in Tirgu Mures inkopen gedaan voor de bekende boodschappenpakketten, deze keer voor 32 gezinnen. Dankzij incidentele giften van particulieren konden we een aantal gezinnen een extra pakket brengen (de allerarmste gezinnen die in het voorjaar de financiŽle ondersteuning van gezinnen uit Vriezenveen en omgeving al hadden ontvangen). Als je dan ziet hoe blij ze hiermee zijn en wat dit betekent voor een gezin dan weet je weer waarvoor je dit werk doet. De levensmiddelen zijn in RoemeniŽ de laatste tijd behoorlijk duurder geworden, maar de lonen zijn niet gestegen of zelfs veel lager geworden. Veel mensen zijn nauwelijks of niet in staat om de meest noodzakelijke etenswaren te kopen.

Zoals altijd werden we weer geconfronteerd met veel armoede, maar ook veel dankbaarheid voor de giften en de spullen die we brachten.

Zo kwamen we in een gezin waar de moeder net te horen had gekregen dat ze over een week geen werk meer zou hebben (ze werkte in een kinderdagverblijf). Dat is een grote domper, want ze moet wel werken om het hoofd boven water te houden. Wat waren ze blij met het boodschappenpakket!

Vorig jaar hebben we voor een familie die in een krot woonde, bestaande uit ťťn ruimte, (vader, moeder en zes kinderen), een grotere woning kunnen kopen. Tot onze grote verbijstering was het gezin weer in het krot getrokken: het nieuwe huis was tot de grond toe afgebrand! Dit tot groot verdriet van het hele gezin, dat zo blij was met de nieuwe woning. We zijn ons aan het beraden op een manier om hen toch weer voort te helpen. Achter de afgebrande woning staat een behoorlijke schuur, mogelijk kan deze enigszins verbouwd worden zodat ze daar kunnen gaan wonen.

Maar er waren ook heel veel vreugdevolle momenten. Groot was de blijdschap en dankbaarheid bij alle gezinnen die we hebben bezocht. Ze waren bijzonder blij met de nieuwe en/of goede kleding die we per gezin op maat hadden meegebracht en ook het bestek en de pannen e.d. werden in dank aanvaard. Het speelgoed was meer dan welkom in een kindertehuis en een naschoolse opvang voor zigeunerkinderen. Een paar studerende kinderen konden we tot hun grote vreugde een nog prima werkende laptop of computer geven.

Ook hebben we kunnen zien dat het geld dat ze ontvangen hebben, goed besteed wordt. Sommigen hadden hiervan een deel besteed aan meubels of een kast, anderen hadden een kachel gekocht.  Het is heel plezierig dat we in RoemeniŽ goede contactpersonen hebben die ons ter plekke helpen bij het selecteren van de gezinnen die de ondersteuning het meest nodig hebben en die ook als tolk optreden.

Namens alle gezinnen waar we geweest zijn willen we iedereen die de Stichting op ťťn of andere manier gesteund heeft, heel hartelijk danken.  Het doel van de Stichting is financiŽle ondersteuning van gezinnen in RoemeniŽ, door gezinnen of personen uit onze omgeving. Als we de beschikking hebben over een busje nemen we ook wat spullen voor ze mee, maar dat is niet het eigenlijke doel. Doordat we geen overheadkosten hebben kunt u ervan overtuigd zijn dat uw gift 100% ten goede komt aan de doelgroep.

Voor informatie: h.berends@home.nl

Henk Berends, Harm Kuper en Jan Westera

Verslag RoemeniŽreis april 2012

Samen met Henk Berends,  initiatiefnemer van deze nog jonge stichting, mochten wij, Gerrit en Henk Teunis, deze reis maken. Op vrijdag 13 april kwamen we Ďs avonds aan op ons eerste overnachtingsadres in Tirgu Mures. We werden hartelijk ontvangen door Sophie. Sophie is een kleine, gepensioneerde, vrouw met een groot hart. Zij is tevens ťťn van de vertrouwen- c.q. tussenpersonen van de Stichting. Na de maaltijd werden de plannen voor de komende dagen uitgewerkt. Er moesten bestaande en nieuwe gezinnen bezocht worden die financieel ondersteund worden door verschillende Nederlandse families. Een van de doelen van deze reis was om de financiŽle ondersteuning persoonlijk naar de gezinnen te brengen. Indien dit niet verstandig was, kregen de tussenpersonen het beheer over het geld nadat dit uitgelegd was aan de gezinnen. Naast de financiŽle ondersteuning krijgen alle gezinnen een zeer uitgebreid boodschappenpakket. Er zijn afspraken gemaakt die gecontroleerd worden. Dat doen de tussenpersonen, maar ook zeker Henk Berends zelf. De volgende dag hebben we eerst boodschappenpakketten samengesteld. Vervolgens zijn we samen met Sophie op pad gegaan. Zij spreekt de taal en dat is een absolute voorwaarde om deze vorm van ondersteuning te laten slagen. Het is soms schrijnend te zien in welke omstandigheden mensen moeten leven. Vaak erg klein behuisd; twee of drie kleine kamertjes voor een heel gezin waar alles moet gebeuren: eten, slapen, studeren, koken etc. We zijn in betonnen kolossen van flatgebouwen geweest die we daarvoor alleen op televisie hadden gezien. Er worden veel gezinnen in gehuisvest die in enkele gevallen per verdieping maar ťťn gezamenlijk toilet en douche hebben. Tevens hebben we gezinnen met meervoudig gehandicapte kinderen bezocht. De moeders zijn, noodzakelijkerwijze, gestopt met werken om voor de kinderen te kunnen zorgen. De voorzieningen zijn in RoemeniŽ heel anders geregeld dan in ons eigen land. Tijdens deze reis hebben ongeveer 25 gezinnen kunnen bezoeken. De stichting ontvangt ook regelmatig eenmalige giften. Daarvan kunnen bijvoorbeeld extra boodschappenpakketten gekocht worden. Tijdens deze reis hebben we Ī 10! extra  pakketten naar de  mensen mogen brengen. Zo hebben we een zieke oude mevrouw bezocht die niet lang meer te leven heeft. Omdat ze haar medicijnen gedeeltelijk zelf moet betalen heeft ze geen geld om regelmatig boodschappen te doen. We hebben haar van een extra gift een boodschappenpakket mogen aanbieden. Ze omschreef dit later als Ďgoudí. Noemenswaardig was ook de ontmoeting met Ilona. Ze is directrice van het maatschappelijk werk, het ďAltersheimí en van een opvanghuis voor kinderen uit probleemgezinnen. Inspirerend om te zien en te ervaren hoe zij zich volledig inzet voor mensen, jong en oud, die het minder hebben.

De volgende dag zijn we met een predikantenechtpaar uit Tirgu Mures op gegaan om nieuwe gezinnen te bezoeken. Zij spreken nog goed Nederlands ( ze hebben in Nederland gestudeerd). Het was hun eerste kennismaking met deze vorm van ondersteuning en ze waren erg enthousiast. Wat waren we welkom! Door de ondersteuning krijgen de mensen weer wat hoop voor de toekomst. In meerdere gevallen kunnen kinderen vanwege de ondersteuning studeren. Dat is de enige weg uit hun huidige situatie maar ook om het land verder te helpen ontwikkelen.

Op woensdag zijn we verder het land in gereden naar de plaats »ge waar ds. Bela woont. Deze man cijfert zichzelf volledig weg om voor andere mensen te zorgen. Hij vangt o.a. een grote groep jongens op die in weeshuizen opgegroeid zijn. In ruil voor werk krijgen ze onderdak en goed te eten. Dit eten wordt voor het grootste deel door hun zelf geproduceerd. Hij begeleidt de jongens, die grotendeels een woning delen, met raad en daad.

De dagen daarna hebben we onze Ďeigení gezinnen bezocht. Het was confronterend, indrukwekkend en bijzonder te ervaren hoe in al hun verscheidenheid deze gezinnen stappen voorwaarts zetten. Ds. Bela beheert in enkele gevallen het geld zodat na een goede afweging de juiste uitgaven plaatsvinden. We hebben tijdens deze reis kunnen zien dat in alle gevallen het volledig gedoneerde bedrag ten goede komt aan de gezinnen.

Op zaterdag hebben we afscheid genomen om af te reizen naar ons laatste overnachtingadres. Na een voorspoedige terugreis kwamen we zondag 22 april, aan het eind van de middag, weer veilig aan in Vriezenveen. De beelden en indrukken verdwijnen langzaam van ons netvlies maar niet uit onze gedachten.

Verslag RoemeniŽreis oktober 2011

Op zaterdag 22 oktober 2011 vertrokken we richting RoemeniŽ en na een zeer  voorspoedig verlopen reis arriveerden we zondags om 16.30 uur bij  ons eerste contactadres in RoemeniŽ.
Tijdens de eerste reisuren door RoemeniŽ blijkt al dat de omgeving van Tirgu Mures in de laatste 10 jaar een geweldige ontwikkeling heeft doorgemaakt. De hoofdwegen en doorgaande wegen zijn redelijk tot goed berijdbaar en vereisen af en toe nog het nodige slalomwerk van de chauffeur.
Het straatbeeld in Tirgu Mures is totaal anders. Je ziet bijna uitsluitend westerse autoís, redelijk modern geklede, hoofdzakelijk jongere, mensen en het valt op dat het behoorlijk druk is in de winkels voor mobiele telefonie.

Je zou de indruk kunnen krijgen dat het allemaal wel mee valt met de omstandigheden waaronder de mensen leven in TranssylvaniŽ (het deel waar veel Hongaarse Roemenen wonen).
Als je echter oplet bij de tankstations zie je dat de mensen voor niet meer dan ongeveer  Ä 10,- tanken en als je een supermarkt binnenstapt valt gelijk op dat de prijzen vergelijkbaar met de prijzen die we in ons land betalen. Op de bodem van de boodschappenkar liggen dan ook vaak niet meer dan 4 ŗ 5 artikelen.
Dat kan ook niet anders want een gemiddeld maandloon is ongeveer zoín Ä 100 - Ä200 per maand.  Als er kinderen zijn ontvangen de ouders nog zoín Ä 10,- per kind per maand.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat er veel mensen zijn die niet profiteren van de ontwikkeling die RoemeniŽ doormaakt omdat ze in een uitzichtsloze positie zitten die, zonder gerichte hulp van buitenaf, niet verandert. Deze mensen vind je niet in het straatbeeld van Tirgu Mures maar daarvoor moet je de huizen in die soms op minder dan 10 minuten lopen van het centrum liggen.

Voor deze mensen zet de Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ zich in.
De stichting zorgt voor een stuk gerichte ondersteuning in gezinnen die zonder hulp geen perspectief hebben op stukje nieuw leven. De ondersteuning vindt plaats door een groot aantal gezinnen die een gezin adopteren voor een vast bedrag per jaar of door sponsoren die een bedrag ter beschikking stellen om deze gezinnen nog meer te kunnen ondersteunen.


Nadat we waren aangekomen bij ons contactadres, zijn we gelijk doorgegaan naar een weeshuis in Tirgu Mures. Dit biedt onderdak aan kinderen vanaf ongeveer 2 jaar tot aan de leeftijd dat zij in principe zelfstandig verder kunnen.
Op het moment van aankomst ontmoetten we een gezin dat net herenigd was. Het gezin was zonder moeder en bestond uit een vader met 9 kinderen. De vader is herder en daardoor konden 4 kinderen opgenomen worden in het weeshuis. Voor een dochter van 12 jaar en het jongste kind van 3 jaar waren geen middelen om ze op te nemen. Doordat de vader overdag niet thuis kon zijn, was het meisje van 12 dus verantwoordelijk voor de zorg voor het broertje. Echter met het geld van de sponsor van dit gezin konden het meisje en haar broer ook opgenomen worden in dit gezin en werd het gezin herenigd met als belangrijkste feit dat ook dit meisje naar school kon gaan. Voor ons een direct en zichtbaar resultaat van de wijze waarop S.O.R. hulp biedt.

Op maandag 24 oktober hebben we boodschappenpakketten samengesteld . De boodschappen werden gekocht in Tirgu Mures. Het pakket bestond uit: 3 liter olie, 3 pakken rijst, 3 pakken suiker, 2 pakken macaroni, 2 pakken bonen, 3 stukjes zeep, 5 kg waspoeder, 3 pakjes boter en 3 braadboter. Een pakket dat in overleg met de contactpersoon is samengesteld en dat door de houdbaarheid van veel waarde is voor de gezinnen.
Daarna bezochten we 3 gezinnen om het geld van de adoptiegezinnen(sponsoren), de boodschappen en de kleding die door de adoptiegezinnen was meegegeven weg te brengen.

De bezochte gezinnen hebben (meestal) jonge kinderen  (4-16 jr) de ouders hebben een baan en door de ondersteuning kunnen de kinderen naar school. Een voorwaarde is dat er geen sprake is van alcoholisme is in het gezin. Dit wordt ook nauwkeurig in de gaten gehouden door de contactpersonen.
Eťn van de gezinnen die we hebben bezocht woonde in een hofje van (50m x 20m) nabij het centrum van Tirgu Mures waar zoín 60 gezinnen woonden die gebruik maakten van 1 toilet (gat in de grond met 2 planken erop).  Het huisje bestond uit 2 ruimtes van elk ongeveer 4x4 meter en het gezin woonde daar met 9 personen.  M.b.v. de ondersteuning van S.O.R. konden de kinderen wel naar school. Een situatie die zonder deze hulp ondenkbaar zou zijn.

Op dinsdag 25 oktober vertrokken richting ds. Bela. Sinds vele jaren zorgt hij voor geestelijk zwak begaafde jongens die vanwege hun leeftijdniet meer in een weeshuis kunnen wonen.  Voor deze jongens zijn in de loop van de jaren huizen aangekocht. De jongens wonen zelfstandig maar wel begeleid. Eťn van jongens heeft inmiddels een gezin dat ook geadopteerd is door S.O.R. zodat het oudste meisje kan studeren op een afgetimmerd zolderkamertje.
Met Bela zijn we naar Daja gereden waar een gezin woont in een hutje van 4m x 5m met 7 kinderen.
Van Bela hoorden we dat er een huis te koop was,  dat voor dit gezin het begin zou kunnen zijn van een nieuwe toekomst.
Met de moeder (die niet wist wat haar overkwam) zijn we naar de eigenaren gegaan en na een uurtje onderhandelen hebben we het huis van binnen bekeken. Er werd besloten om dit huis aan te kopen op naam van de stichting van Bela. Het plan moet nog concreet worden maar vast dat al wel dat m.b.v. S.O.R.  voor dit gezin een droom werkelijkheid is geworden en dat zij waarschijnlijk voor de winter hun intrek kunnen nemen in het nieuwe huis en dat de kinderen straks een stoel hebben waarop ze kunnen zitten en waarschijnlijk en tafel waaraan ze hun huiswerk kunnen maken.

Woensdag 26 oktober.
We vertrekken naar Dealu en hebben daar 7 gezinnen bezocht. Bij elk gezin is kleding gebracht afgestemd op de gezinssituatie en beschikbaar gesteld door het adoptiegezin van S.O.R. en zijn boodschappenpakketten bezorgd. In 2 van de gezinnen is tevens veel incontinentie materiaal gebracht  omdat hier gehandicapte kinderen (een jongen van 26 jr en een meisje van 17 jr.) verzorgd werden. Dit materiaal is in RoemeniŽ en zeker ter plaatse moeilijk te verkrijgen. Het materiaal was beschikbaar gesteld door een gezinsvervangend tehuis in Hardenberg e.o.

Donderdag 27 oktober.
Opnieuw werd boodschappen gedaan en pakketten samengesteld. Dit keer ging de reis naar Cornesty waar een geadopteerd gezin woont van ťťn van de reizigers.
Het gezin bestaat uit ouders met 7 kinderen in de leeftijd van 6-19 jr. Het is fantastisch om contact te kunnen leggen met het gezin dat je op zoín grote afstand ondersteunt en te zien hoe goed de ondersteuning besteed wordt. De oudste kinderen volgen een studie tot lerares en architect. De jongste kinderen gaan naar de Ďbasisschoolí.
Daarna gingen we naar Sepraud waar ook een gezin woont van ťťn van de reizigers. Dit gezin heeft 2 kinderen die ook allebei naar school gaan. Het gezicht van het meisje dat een tas uitpakte die speciaal voor haar was samengesteld was iets om niet te vergeten.
Tenslotte werden nog  extra pakketten weggebracht naar een contactpersoon die deze pakketten verder wegbracht naar gezinnen die ondersteund worden maar die door tijdgebrek niet bezocht konden worden.

Vrijdag 28 oktober.
We reizen naar Nazal om daar een gezin te bezoeken dat door de ondersteuning een kleine boerderij heeft opgezet zodat ze voor een belangrijk deel zichzelf kunnen voorzien in hun onderhoud.
Bij dit gezin hebben we ook overnacht.

Op zaterdag 29 oktober begonnen met de terugreis die ook heel voorspoedig verliep zodat we op zondag 30 oktober om 14.30 weer arriveerden bij de fam H. Berends aan de Putter.

We kijken terug op een fantastische reis waarbij we konden zien hoe de hulp van particulieren die zich organiseren in de Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ,  resultaat heeft in de geadopteerde gezinnen in RoemeniŽ.

Namens de reizigers van Stichting Ondersteuningsproject RoemeniŽ,

Henk Berends,
Jolien Schipper,
Max Bakhuis